Kolano > Więzadła poboczne

 

Rtg czynnościowe z rozwarciem szczeliny stawu po uszkodzeniu ACL i MCL

 

Kolano, jak każdy staw o ruchu jednokierunkowym posiada więzadła poboczne, które zapobiegają przemieszczeniom końców kostnych w płaszczyźnie prostopadłej do płaszczyzny ruchu. Wyróżnia się więzadło poboczne boczne nazywane strzałkowym (LCL) oraz poboczne przyśrodkowe nazywane piszczelowym (MCL).

Więzadło poboczne boczne przyczepia się do kości udowej tuż powyżej powierzchni stawowej na nadkłykciu bocznym i przebiega ku dołowi do głowy kości strzałkowej. Więzadło poboczne przyśrodkowe przyczepione jest na udzie na nadkłykciu przyśrodkowym powyżej linii stawu i posiada rozproszony przyczep na przyśrodkowej powierzchni głowy piszczeli. Więzadło strzałkowe zapobiega nadmiernemu szpotawieniu, czyli odchylaniu obwodu kończyny do środka, zaś więzadło piszczelowe koślawieniu czyli odchylaniu na zewnątrz.

Na podstawie badań anatomicznych stwierdzono, że MCL odpowiada za 78% wytrzymałości przyśrodkowej strony kolana. Poszerzanie szczeliny stawu po tej stronie podczas badania o 5-8 mm świadczy o znaczącym uszkodzeniu struktury więzadła. Rozmiar uszkodzenia sklasyfikowano na 3 stopnie. Pierwszy, gdy poszerzenie szczeliny jest mniejsze niż 5mm, drugi przy poszerzeniu 5-10 mm i trzeci powyżej 10 mm. Przeważa opinia, że pierwszy i drugi stopień uszkodzenia należy leczyć nieoperacyjnie. Jeden z autorów niemieckich pokazał na dużej grupie pacjentów, że średni czas powrotu do zajęć sportowych po uszkodzeniu pierwszego stopnia wynosi ok. 11 dni, przy uszkodzeniu drugiego stopnia ok. 20 dni.

Postępowanie lecznicze polega na limitowanym unieruchomieniu z możliwością ruchu w zakresie bezbolesnym, odciążeniu przy pomocy kul łokciowych oraz wczesnych ćwiczeniach wyprostnych początkowo izometrycznych, a następnie izokinetycznych. Do postawienia rozpoznania wystarczające jest wnikliwe badanie kliniczne uzupełnione fachowo wykonanym badaniem ultrasonograficznym. Izolowane uszkodzenia trzeciego stopnia należy początkowo próbować leczyć na drodze nieoperacyjnej. Jeżeli nie uzyska się zadowalającej poprawy zwartości stawu wówczas wskazana jest rekonstrukcja operacyjna.

Postępowanie w izolowanych uszkodzeniach więzadła pobocznego strzałkowego jest identyczne jak dla uszkodzeń MCL. Pewne kontrowersje pojawiają się natomiast wtedy, gdy uszkodzenie jednego z więzadeł pobocznych jest skojarzone z uszkodzeniem więzadeł krzyżowych, zwłaszcza przedniego. Różne ośrodki zalecają naprawy operacyjne o zróżnicowanym stopniu rozległości interwencji.

W naszym Ośrodku w uszkodzeniach złożonych podejmujemy naprawy jednoczasowe wszystkich elementów aparatu więzadłowego w sposób zindywidualizowany po wnikliwej analizie stanu czynnościowego wspólnie z pacjentem.  

 

           

Rtg kolana po jednoczesnej naprawie ACL i MCL